Toen ik net de basisopleiding fotografie gevolgd had werd ik benaderd door een vrouw die graag een portret van zichzelf wilde voor zakelijke doeleinden. Ze was niet erg blij om voor de camera te verschijnen maar had het gevoel dat dat bij mij wel kon. De foto’s werden mooi, eerlijk en toegankelijk. Ook bij de volgende portretserie gebeurde dit onbewust. In een bijzondere ontmoeting met een van de geportretteerden kreeg ik dusdanige feedback (positief) dat ik ging begrijpen wat er gebeurde. Door mijn achtergrond als mens maar ook als coach kon ik deze dames echt welkom heten en ze ontmoeten ze lieten zich als natuurlijk zien en kwamen daardoor goed op het beeld terecht. Ik ben haar nog steeds dankbaar voor haar reflecties. Het blijft iedere keer een uitdaging omdat ieder mens anders is en ieder mens ook anders naar zichzelf kijkt. Voorbij de zelfkritiek van de geportretteerde te komen met een beeld is dan ook niet eenvoudig. En hoe mooi is het dan iets te kunnen maken dat raakt, dat gezien mag worden. Ieder mens is mooi en uniek en uiteindelijk wordt de schoonheid bepaald door diegene die in staat is te kijken voorbij het gezicht. De mens zien achter de isolatie van slechts een façade.
Don`t copy text!