Straatfotografie in Napels

Eind april verbleef ik een paar dagen in Napels. Ze zeggen ‘Vedi Napoli poi muori’ Het komt er op neer dat je niet kunt sterven voordat je Napels gezien hebt.

We bezochten deze imposante en vooral historische havenstad aan de voet van de Vesuvius. Mijn camera maakte overuren… tja geen kerken leg ik vast maar mensen, veel mensen. Ik ben altijd op zoek naar momenten alsof ik bloemen pluk in een mooie bloemenweide. Mensen kleurrijk, grauw, rijk, arm, gelukkig of ongelukkig. Het leven toont zich en ik probeer daar iets van te vangen. En als ik dat doe dan leef ik met volle teugen. In dat opzicht ben ik een echte straatfotograaf. Een beetje brutaal maar nooit onbeleefd, hoewel de man van mijn Italiaanse nicht zich toch wel zorgen maakte dat ik op een dag misschien wel een lel zou krijgen van iemand. ‘Je hebt geluk dat je een vrouw bent’ zei hij lachend tegen mij. Hij geeft les op een middelbare school, een soort kunstacademie waar hij scheikunde doceert. Vanuit die achtergrond kon hij mijn activiteiten wel waarderen en merkte ik dat hij ook wel respect had voor mijn ietwat vreemde gewoonte van het ongevraagd fotograferen van loslopende mensen.

Don`t copy text!